Museyo de Bellas Artes de Zaragoza.

Iste museyo estió declarau Molimento Nazional en 1962.
En él podemos trobar as siguiens obras de Goya:

Carlos IV y María Luisa de Parma, os dos son olios sobre lienzo (estopazo) de dimensions 152 x 110 zm. y pintaus en 1789, buen esponén de Goya como pintor de cambra d'os reis españols.

Fernando VII, con os siñals reyals, de cuerpo antero tornau enta la dreita (280 x 125 zm.), ye a ripresentazión d'un monarca que identifica a suya presona con a istituzión, con o que se chustifica o poder que detenta la suya presona.
A pose teyatral y as ropas ostentosas suposan una intenzionalidá propagandistica, una busca de prestixio de qui encarga o treballo. Goya se repunta a reblar debán d'iste ofizialismo falso.
Espezial menzión merexe o chuego de luzes por meyo d'o cualo destaca la capa roya sobre o fundo escuro.
Ye propriedá d'a Canal Imperial d'Aragón.

Ritrato de cuerpo antero de José Miguel de Carvajal y Vargas, Duque de San Carlos (280 x 125 zm), pintau en 1815.
A pinzelada ye curta y densa, y en ocasions muito suelta, como en a faxa.
Ye por obras como ísta, por as que se considera a Goya precursor de corriens posteriors.

Ritrato de Dama con Mandiata (61 x 51 zm.), pintau en 1815-24.
Se trata d'un retrato de busto d'una dama d'aire maxestuoso y funda güellada.

Capeza d'ombre con chapero (32 x 53 zm.), pintau en 1774-75. Ista obra s'achudica nomás que a ``Escuela Aragonesa´´, anque ista tela ha estau a sobén considerada como autorritrato de Goya.

O Museyo de Zaragoza aloxa obras de caballet a l'olio con tematica relixiosa.

Sobre a obra grafica, o Museyo poseye fundos muito importans. Goya emplegó a ormino as planchas metalicas en bueito (punta ixeca, auguafuerte, auguatinta y 'mezzotinta') y a litografía (plano sobre piedra calsinosa).

Besite o Museyo de Bellas Artes de Zaragoza.

inicio © 1996-1999 Chabier Mendivil, Aragón - Europa.

Traduzión: Antón Chusé Gil. CRICA.